LOCATIES IN PORTFOLIO
LEEUWARDER COURANT 21/9/2020
NEDERLANDS DAGBLAD 14/8/2020
DAGBLAD TROUW 11/8/2020
EEN SELECTIE VAN DRIE PORTRETTEN
HUIZINGE - BARBARA DE BEAUFORT
De laat-romaanse kerk van Huizinge is al van midden 13e eeuw en heeft dus een rijke geschiedenis. Het godshuis staat op een verhoogd kerkhof op de dorpswierde en heeft een interieur dat zowel statig als gemoedelijk is. Het is niet overdreven versierd maar toch is er veel te zien. De meloenvormige koepelgewelven tonen decoratief en figuratief schilderwerk dat is aangebracht ongeveer in de periode 1250 - 1550. Opvallend zijn de afbeelding van een eenhoorn als zinnebeeld van kuisheid en de complete voorstelling van het Laatste Oordeel. 
De kansel met dooptuin dateert van begin 19e eeuw; het balustrade-orgel is van 1825 en verkeert nog geheel in oorspronkelijke staat. Op de kansel ligt een Statenbijbel, in 1748 gedrukt bij Nikolaas Goetzee in Gorinchem. Op het kerkhof zijn interessante grafzerken te zien van onder andere predikanten en bekende Groninger families.
Barbara de Beaufort is pastoraal medewerker en sinds 10 jaar verbonden aan de kerk, net als haar echtgenoot die ook predikt. 'Er is een groep van voorgangers en we wisselen elkaar af. Dat werkt erg goed. Ik voel mij overigens meer gemeentelid dan voorganger', vertelt De Beaufort. Huizinge is een klein dorp, maar de kerk heeft een streekfunctie. 'We hebben meer dan 100 leden en de opkomst tot vlak voor de coronacrisis was elke zondag zo'n 45 mensen', voegt zij toe.
De Beaufort werd geboren op Texel, woonde in de Betuwe en werkte voor haar komst naar Huizinge in Wassenaar. Daar was zij actief in de kerk en een verzorgingshuis. 'Mijn man en ik vielen voor deze kerk toen wij merkten hoe tijdens de dienst iemand uit de gemeente nog even naar voren liep en de krijtborden bijwerkte', vertelt zij. 'Dat is typerend voor de informele sfeer onder de leden'.
In de kerk is aandacht voor kunst en cultuur waardoor de kerk een brede functie heeft. Er zijn poëziemiddagen, filosofielezingen, concerten en er mag kunst getoond worden. Het hartvormige werk gemaakt uit vogelveren is van De Beaufort zelf. 'Ik wilde de wind zichtbaar maken en dat is met dit werk gelukt.'
BEETSTERZWAAG - BART ELBERT
De Martenskerk is in 1803 gebouwd ter vervanging van de vervallen 14e eeuwse kapel. Twee vooraanstaande families betaalden de bouwkosten. In de kerk worden op diverse plekken hun namen genoemd. Er is bovendien een aparte ingang, met daarnaast twee herenbanken, die herinneren aan de royale schenking van de twee families.
In de volksmond heet het de Dorpskerk. Omdat de oude middeleeuwse kerk gewijd was aan Sint Maarten probeert men de verwijzing naar hem weer in ere te herstellen. Het interieur van de kerk is eenvoudig maar er zijn interessante objecten, zoals de zeventiende eeuwse preekstoel en het orgel uit het midden van de negentiende eeuw.
Bart Elbert is sinds 2018 predikant van de gemeente. Na 14 jaar in Roden te hebben gewerkt, maakte hij de overstap. 'Ik wilde daar niet tot mijn emeritaat blijven en dit kwam op mijn pad', vertelt hij. Elbert woont in de pastorie en heeft de gemeente inmiddels omarmd. De rust hier is een weldaad.
De ontwikkeling van de kerk naar een bredere functie juicht hij toe: 'Mensen denken nog steeds aan de traditionele zondagdienst waar de dominee vertelt wat wel en niet mag, maar vandaag de dag is er juist veel ruimte voor open dialoog en voor kunst en cultuur.' 
De kerk staat midden in het licht op een stille plek. 'Als kerk in het dorp willen wij graag een vindplaats zijn voor stilte en spiritualiteit en een ontmoetingsplek voor iedereen om met elkaar te delen wat ons bezig houdt, dat is onze missie', zegt Elbert.
STEDUM - WOUTER VAN WINGERDEN
De Bartholomeüskerk is gebouwd op een wierde met een gracht eromheen. De romano-gothische kerk stamt uit het eind van de dertiende eeuw. De grote preekstoel staat op een opvallende plek: midden tussen het schip en het koor. Het interieur van de kerk is veelzijdig en indrukwekkend. Bijzonder rijk versierd met plafondschilderingen en details van houtsnijwerk. In de apsis staat het praalgraf van landedelman Adriaan Clant, uit 1672.
Predikant Wouter van Wingerden (1981) verhuisde vijf jaar geleden van Hoogblokland naar Stedum. 'Ik werd beroepen, zoals dat gebruikelijk is bij predikanten. Het was een hele stap voor mijn gezin. Maar de kerkelijke situatie in Groningen past mij beter dan het kerkelijk cultuur van de Biblebelt.' Aanvankelijk woonde hij in de pastorie: een statig huis pal naast de kerk. “Ik kon vanuit mijn tuin zo door de zij-ingang de kerk binnen”. Door de verkoop van dat monumentale pand woont hij nu in het dorp. “Sinds die tijd heb ik makkelijker contact met de dorpsbewoners”, verklaart Van Wingerden, “dat is een groot voordeel want ik vind het belangrijk dat mensen mij gemakkelijk kunnen benaderen. Nu heb ik voor de dienst op zondag al met meerdere mensen een praatje gemaakt”. 
Over Adriaan Clant zegt hij: “Dat was een belangrijk man, maar het graf op die plek vind ik wat overdreven. Dat had van mij niet gehoeven. In die zin staat de preekstoel wel goed. Dat haalt het zicht op dat grote praalgraf een beetje weg”.

You may also like

Back to Top